Konsultant Krajowy

w dziedzinie medycyny paliatywnej

Zakład Medycyny Paliatywnej, Akademia Medyczna Gdańsk

 80-211, Dębinki 2, fax (58) 3491576, (58) 3412711, e-mail: galuszko@amedec.amg.gda.pl, www.opiekapaliatywna.org

Warszawa 2006-03-09

Wystąpienie na posiedzeniu

Sejmowej Komisji Zdrowia

Medycyna paliatywna jest nową specjalizacją szczegółową medyczną w związku z czym zakres jej działania jest wciąż mało znany w środowisku lekarskim. Stwarza to wiele nieporozumień utrudniając efektywność świadczonej opieki i tworząc niekiedy chaos organizacyjny w strukturach służby zdrowia. Dowodem na to jest fakt że w przepisach wewnętrznych NFZ a następnie również w innych prawnych pielęgniarskie świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze połączono administracyjnie z opieką paliatywną w jeden rodzaj świadczeń. Fakt ten przyczynia się także do wzrostu kosztów. (np. identyfikowanie droższej specjalistycznej opieki paliatywnej z tańszą opieką długoterminową lub podstawową skutkuje nieprawidłową alokacją środków finansowych).

W 1998, w ramach przygotowań poprzedzających powstanie Kas Chorych opracowano, nigdy nie wprowadzone oficjalnie, standardy (produktów) w specjalności medycyna paliatywna. W r. 1999, Rozporządzeniem MZ, uznano medycynę paliatywną jako szczegółową specjalizację medyczną, a opiekę paliatywną jako specjalizację pielęgniarską. W roku 2000 Rozporządzenie MZ o kodach resortowych (Dz.U.00.74.864 ze zm.) stworzyło możliwość rejestrowania: poradni medycyny paliatywnej, hospicjów domowych, stacjonarnych oddziałów opieki paliatywnej i hospicjów stacjonarnych, a następnie, ośrodka pobytu dziennego, poradni leczenia obrzęku limfatycznego oraz leczenia ran (Dz.U.04.170.1787). W roku 2003 powstała wreszcie, niezwykle istotna dla rozwoju ruchu hospicyjnego/paliatywnego. Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U.03.96. 873).

Brak wyodrębnienia świadczeń specjalistycznych z zakresu medycyny paliatywnej stanowi ponadto naruszenie zaleceń zawartych w Rekomendacji Re(2003)24 Komitetu Ministrów dla Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

W świetle powyższych uwag uważam, że dla dalszego rozwoju opieki paliatywnej niezbędne jest:

• rozdzielenie połączonych administracyjnie przez Fundusz, specjalistycznej opieki paliatywnej od pielęgnacyjnych i opiekuńczych świadczeń pielęgniarskich w drodze usunięcia niezgodności Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych i wewnętrznych przepisów Funduszu z postanowieniami Ustawy o zakładach opieki zdrowotnej,

 • wprowadzenie Rozporządzeniem MZ standardów udzielania świadczeń zdrowotnych i procedur medycznych z zakresu medycyny i opieki paliatywnej, których projekt złożyłam w Ministerstwie w 2004 roku

• przystąpienie do opracowania i przyjęcie Narodowego Programu Rozwoju Opieki Paliatywnej, zgodnie z ustaleniami Narodowego Planu Zdrowotnego.

Krystyna de Walden-Gałuszko

Konsultant Krajowy

w dziedzinie

medycyny paliatywnej

 » [Skrócona informacja o pracach Komisji Sejmowych dn. 09.03.2006]

  » [Biuletyn z posiedzenia Sejmowej Komisji Zdrowia dn. 09.03.2006]

powrót do: [planszy głównej]